تقدیر نویسنده فرهنگ عامه ایران ازطبیب ادیب

به گزارش پایگاه خبری پیوارنیوز؛ دکتر سروش درست  نویسنده فرهنگ عامه ایران ازطبیب ادیب دکتر سید ساعد حسینی تقدیر کرد.

چو بيمار از شفا سرمست گردد

طبيب از فرط شادی مست گردد

*خدا شافی و اين خود افتخاری‌ست

که دستي با خدا هم‌دست گردد

دکتر سید ساعد حسینی؛ طبیب ادیب، حبیب نجیب و پژوهشگر مردم‌شناسی‌ست که هم پزشک است و هم پژوهنده.

گاهْ طبابت می‌کند و به‌جا در میان ایل، خَلاقت. «خلاقت همان ممارست است و ورزیدگی قلم.»

در «مالَ‌بالا» و «مالَزیر»( ییلاق و قشلاق)، پا‌به‌پای کوچ، در پی منابع مادی و جغرافیایی، تاریخ جغرافیا و جغرافیای تاریخی ایل، سنگ به سنگ را با جان می کاود و می‌پژوهد.

در «هلتمتی» سرزمین مقدس عیلام، به احترام لباس محلی لری ناپیراسو ملکه عیلامی، دست ادب بر سینه می گذارد و با مردمان کیدمن عیلامی، کلاه کیانی(شوکِله لری) کج بر سرِ سرفراز می گذارد و راست می نشیند.

سیدساعد طبیبی‌ست که مردمانش را در مصاف با اسکندرمقدونی در دشت روم، همراهی کرده‌است.

این نگارنده، همدوش با آریوبرزن بر *« کَلِ هِسینَک» لورکهْ‌زنان راه بر یونانیان بسته است و افتخار بودن در تنها قومی را دارد که راه مقاومت بر اسکندرجهانگشا بسته است:*

*امیرسامم نشان از سام دارم*

*ز آریوبرزن بویراحمدی نام دارم*

*سِکندر را شکستم ناز شَستَم*

*برِ تیمور لنگ همْ راه بستم*

پزشکی، درمان تن است و ادبیات، درمان جان. *آن‌که هر دو را دارد، امانت‌دار انسان است.

دکتر حسینی، با قلم قدم می‌زند و در دهلیزهای تودرتوی تاریکِ تاریخ، «تاریخ کامل عیلام» را خلق کرد و تألیف.

تاریخ، خانه‌ای‌ست که اگر کلیدش را گم کنیم، امروزْروزی بی‌خانمان می‌شویم؛ و او کلیددار آن خانه شد.

ادبیات شفاهی زبان شکرشیرین لری محمل شیرین‌کاری قلم این پژوهشگر در استان بود. در اثری مجزا « ادبیات شفاهی کهگیلویه و بویراحمد» به بخشی از متل‌ها، مثل‌ها، ضرب‌المثل‌ها، اشعار و فرهنگ شفاهی قوم لر در استان کهگیلویه و بویراحمد پرداخت.

زبان مادری، حافظه‌ی زنده‌ی یک قوم است؛ اگر ننویسیم، با آخرین نفس پیران دفن می‌شود.

او نوشت تا حافظه‌ی ایل، ماندگار بماند.

در آثار دیگر، در ژانر تاریخ، اسطوره‌شناسی و خدای‌نامه قلم‌فرسایی کرد و نیز به شاه‌نامه پرداخت.

اسطوره در سامان بویراحمد، خیال نیست؛ حقیقتِ فشرده‌شده‌ی این ملت کهن متمدن ست. نشان به نشان «تُل‌خسرو»( محل سخنرانی کی‌خسرو پیش از عروج آسمانی)، رودخانه باستانی «بشار»( بشور)، «یاسیچ»، « تُل‌زالی»، «گردنه‌بیجِن»(بیژن)، «بردشاه»، غارکی‌خسرو و سیْ‌سخت.(شمایی از مکان های گردشگری اسطوره‌ای بویراحمد و دنا).

پژوهشگر، چراغی‌ست که دودش به چشم خودش می‌رود و روشنایی‌اش نصیب دیگران می‌شود.

انصافاً دکتر سید ساعد حسینی، محق‌تر تقدیر بودند و چنین تجلیل.

بزرگ‌داشت دیرهنگام، بوی پشیمانی دارد و ندامت؛ پس بزرگان را در زمان شکوفایی حیات ببینیم، پاس‌شان بداریم و سپاس.

تجلیل از خوبان قلم، تجلیل از فضیلت است، تقدیر از فرهنگ است، تکریم از دانش است؛ نه تنها تجلیل از یک نام.

اینک به پاس سپاس‌نامه‌ی وزیر محترم فرهنگ و ارشاد جمهوری اسلامی ایران، اینجانب به نمایندگی از جامعه اهل قلم استان و نیز اعضای فرهیخته کوی قلم ایران، صمیمانه تقدیرنامه وزیر محترم فرهنگ را به ساحت عضو فعال، پویا و کوشای کوی قلم ایران، عالیجناب دکتر سید ساعد حسینی، خانواده محترم حسینی، منصوری و جامعه قلم ایران جان تبریک و تهنیت عرض می‌نماییم.

شایان ذکر است قلم، امانتی‌ست که تنها اهلش می‌توانند حملش کنند.

خانواده، سرچشمه‌ی صبر بزرگان است و پشت هر قلم‌دار، دست‌هایی‌ست که او را ایستاده نگاه داشته‌اند. امید آن‌که خانواده محترم دکتر حسینی، در سایه‌سار این مردفرهنگی، در صحّت، عزّت و سرفرازی روزگار بگذرانند.

صمیمانه، برای این قلم‌دار الم‌دار فرهیخته قوم لر و ایران جان، در زندگی شخصی آرزوی پیروزی و در عرصه‌ی قلم، نویسندگی و پژوهندگی، به‌روزی و بهروزی را مسألت می‌نماییم.

با تقدیم احترام

سروش درست

نویسنده و پژوهشگر

فرهنگ عامه

کوی قلم ایران

انتهای خبر/