به گزارش پایگاه خبری پیوارنیوز؛براساس گزارش‌های میدانی و اظهارات مقامات محلی، پارک غدیر یاسوج که روزگاری به عنوان یکی از فضاهای تفریحی شاخص شهر شناخته می‌شد، امروز در وضعیتی بحرانی و مغفول قرار دارد. این پارک که در حاشیه رودخانه بشار و حدفاصل پل اول تا سوم واقع شده، طی سال‌های اخیر هم از بلایای طبیعی و هم از بی‌توجهی مدیریت شهری به شدت آسیب دیده است.
یکی از بارزترین جلوه‌های بی‌مهری به این پارک، تبدیل شدن آن به محل دپوی نخاله‌های ساختمانی است. گزارش‌ها حاکی از آن است که کوه‌هایی از نخاله شامل آجر، سنگ، گچ و سفال فضای پارک را اشغال کرده و تجهیزات آن از جمله نیمکت‌ها، وسایل بازی کودکان و سیستم روشنایی در میان این نخاله‌ها ناپدید شده‌اند.
این وضعیت نتیجه نبود مدیریت مناسب پسماندهای ساختمانی و عدم برخورد قاطع با پیمانکاران و افراد سودجویی است که پارک را به عنوان محل تخلیه زباله انتخاب کرده‌اند. علاوه بر نخاله‌ها، انباشت زباله در حاشیه جدول‌های آبراه نیز چهره‌ای زشت به این فضا بخشیده و بوی نامطبوعی را در محیط منتشر کرده است.
نخاله‌های ساختمانی روی زخم پارک غدیر
خسارت سیل و زیرساخت‌های فرسوده
پارک غدیر در سیلاب‌های بهار سال ۱۳۹۸ خسارات سنگینی متحمل شد. طغیان رودخانه بشار باعث غرق شدن بخش‌هایی از پارک و تخریب نیمی از آن شد. یک مسئله اساسی که این خسارت را تشدید کرد،عدم احداث دیوار حائل برای محافظت از پارک در برابر طغیان رودخانه بود. منتقدان معتقدند پارک بدون رعایت اصول فنی و مهندسی در بستر حریم رودخانه ساخته شده است.
حتی پس از گذشت چندین سال از آن سیل، زیرساخت‌های آسیب‌دیده بازسازی نشده‌اند. سرویس‌های بهداشتی پارک به دلیل زیرشویی در حال تخریب کامل هستند و بخش‌هایی از آسفالت خیابان اطراف نیز آسیب دیده است. کارشناسان هشدار داده‌اند که تأسیسات، فضای سبز و ابنیه حاشیه رودخانه همچنان در حال ریزش هستند.
بی‌توجهی مدیریت شهری و وعده‌های بی‌عمل
وضعیت کنونی پارک غدیر آینه‌ای از بی‌توجهی سیستماتیک مدیریت شهری است. گزارش‌ها به صراحت از چمن‌های هرس‌نشده و بلند،نورپردازی فرسوده،نیمکت‌های تخریب‌شده و به عنوان نشانه‌های این بی‌مهری یاد می‌کنند. نبود روشنایی کافی در شب و عدم حضور نیروهای خدماتی، این فضا را برای شهروندان ناامن و ناخوشایند کرده است.
مسئولان شهرداری در پاسخ به این انتقادات معمولاً به محدودیت بودجه اشاره می‌کنند و از برنامه‌هایی برای ساماندهی خبر می‌دهند که به گفته گزارش‌ها، تاکنون به مرحله اجرا نرسیده است؛این در حالی است که منتقدان، ریشه مشکلات را در ضعف نظارت و نبود برنامه‌ریزی جامع شهری می‌دانند.
یک سرمایه ملی در معرض نابودی
پارک غدیر یاسوج، که به دلیل موقعیت ساحلی و وسعت ۱۴ هکتاری خود می‌توانست به عنوان ریه‌های تنفسی شهر و قطب گردشگری عمل کند، اکنون به نمادی از مظلومیت و رهاشدگی تبدیل شده است.
ترکیب تخریب ناشی از سیل، نبود زیرساخت‌های حفاظتی، هجوم نخاله‌های ساختمانی و سال‌ها بی‌توجهی، این سرمایه طبیعی و تفریحی را در آستانه نابودی کامل قرار داده است. بدون یک اقدام عاجل و جامع برای احیا، از جمله پاکسازی کامل، بازسازی زیرساخت‌ها، احداث دیوار حائل و نظارت مستمر بر دفع نخاله، این پارک زیبا احتمالاً برای همیشه از چرخه فضاهای شهری یاسوج حذف خواهد شد.
انتهای خبر/
ثبت دیدگاه